Op fietsvakantie

We zijn weer op pad, Mila en ik. En omdat de laatste blog inmiddels al bijna een jaar oud is, is het hoog tijd voor een nieuw verhaal én een nieuw avontuur. Deze keer zijn we vertrokken op de fiets, met beduidend minder mensen, spullen en kilometers voor de boeg dan bij de laatste reis. We zijn zijn maar met zijn tweeën deze keer en het vagelijke plan is naar Schiermonnikoog te fietsen in één week. ‘Op Schier’ is een vriendinnetje van Mila op vakantie, en dat leek me wel een aantrekkelijk einddoel: samen spelen op het strand. 

Nu is het eiland best wel ver voor kinderbeentjes, en ik kan totaal niet inschatten wat nog leuk is voor die beentjes, dus heel vast staat het plan niet. Het maakt ook allemaal niet zoveel uit, zo lang we maar onderweg zijn. 
En dat zijn we. Op Moederdag zwaaiden we Pek uit, die voor een paar dagen naar Istanbul vertrok, en fietsten we de straat uit richting Bilthoven en vandaaruit naar Flevoland voor onze eerste overnachting op Natuurkampeerterrein Dasselaar bij Zeewolde.
Met Mila op de aanhangfiets hebben we een soort tandem, volbepakt met tassen en een tent. We gaan eigenlijk best hard met zijn tweetjes. Dat komt voornamelijk door Mila, die op het moment dat ze die aanhangfiets aanraakt, verandert in een drilinstructeur van het ergste soort. Als we nog niet eens zijn opgestapt, begint ze al van achter te roepen: ‘Harder! Harder!’ Als er een fietser in zicht komt: ‘Haal die man in!’ Of, achteromkijkend naar een peleton wielrenners in aantocht: ‘Doorfietsen mama, ze mogen ons niet inhalen!’
Wat dat betreft wordt deze vakantie één grote teleurstelling voor het kind, want we worden er om de haverklap uitgefietst door willekeurig welke racefietser in een lycra pakje. 
Maar Zeewolde bleek redelijk gemakkelijk te befietsen te zijn op deze manier. Op het kampeerterrein kookten we samen een potje pasta, rende Mila nog 150 rondjes om de speeltuin tegenover onze tent, luisterden we naar een alles overheersend, maar prachtig vogelconcert dat te horen was tot zonsondergang en kropen we voldaan in onze slaapzakken. Mila iets minder voldaan, omdat ze haar slaapzak zo lelijk vindt, maar à la. Ik vond het de beste Moederdag ooit.